۱. چشم که از خواب باز می کنیم، مشتاقانه انتظار تجربیات معنی دار و لذت بخش روز پیش رو رو می کشیم

کسائی که از نیازای خود شناخت کافی دارن، روزشون رو طوری برنامه ریزی می کنن که در هر روز با کمه کم دو تا سه تجربه لذت بخشی که در جهت ارضای نیازای داخلی شون باشه، روبرو شن، اما خودشون رو بیش ازحد درگیر یا وابسته ی این تجربیات نمی کنن. این افراد بیشتر روزشون رو با انتظارات مثبت شروع می کنن و با روی خوش به استقبال پیشامدهای هر روز می رن. تجربیاتی که حرفش رو زدیم، می تونن به فعالیتای شغلی، تحصیلی یا خانوادگی مربوط باشن یا حتی ممکنه خارج از محدوده برنامه های تنظیم شده ی روزمره تون بگنجند.

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

مثلا انجام فقط چند دقیقه مراقبه، مطالعه کتاب، تماشای برنامه مورد علاقه تون، وقت گذرانی با دوستان یا انجام هر فعالیتی که علاقه شخصی تون باشه، می تونه اینجور تجربه لذت بخشی رو واسه تون رقم بزنه. این تجربه هر قدر هم که کوتاه باشه، مهم نیس. اصل مطلب اینه: «کاری کنین که لذت ببرین و اون کار چیزی باشه که قسمتی از نیازای ریشه ای تون رو برطرف سازه و این حس رو در درون تون به وجود بیاره که به خودتون توجه دارین.» به ویژه در زمانی که زندگی واسه تون رقابت برانگیز می شه، همین لحظاتی از روز که به خودتون اختصاص میدید، می تونه در حفظ و تقویت روحیه شما مؤثر باشه و واسه مقابله با رقابتای زندگی سرپا نگه تون داره.

۲. برخلاف همه سختیا و تردیدها کلا از زنده بودن مون حس خوبی داریم

همه ما بعضی وقتا بنا به دلیلای زیادی دچار شکلای جور واجور استرسا میشیم. استرس می تونه بسته به موقعیتش مثبت (استرس مثبت) یا منفی باشه، اما همیشه فرصت پنهون ای واسه رشد و یادگیریه. بعضی وقتا انگار استرس همه نداره و حسابی امان آدمی رو می بره، تا جایی که حتی ممکنه به تروما یا صدمات روحی روانی منجر شه. استرس می تونه روی احساس سرزندگی مون اثر بزاره و از توجه مون به هر چیزی که واسه مون اهمیت خاصی داره، کم کنه.

هرکسی به روش خودش با اتفاقات رقابت برانگیز زندگی روبه رو می شه و واسه همین مشکلات به دلیل این رقابتا می تونه در هر فردی فرق داشته باشه. بعضی افراد پس ی تجربه مشکلات کاری یا خانوادگی دچار لرزش شخصیت می شن و خیلی راحت ممکنه که از خودشون و بقیه فاصله بگیرن و مورد حمله ناامیدی واقع شن. طبیعیه که هرازگاهی احساس ناامیدی کنین، اما اگه این احساس به یه جور عادت تبدیل شه و حالتی از «پرهیز تجربی» (پرهیز از افکار، احساسات، خاطرات و بقیه تجربیات داخلی) شکل بگیره، شاید بهتر باشه که از یک مشاور کمک بگیرین.

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

کلا، وقتی دچار اینجور حالاتی میشیم، رابطه مون با زمان حال رو از دست میدیم و درنتیجه نمی تونیم احساس سرزندگی کنیم و وقتی هم که پرانرژی و سرزنده نباشیم، قادر به خوش بینی واقعی و انعطاف پذیری شناختی نخواهیم بود و دیگر هیچ تمایلی به رقابت کشیدن خودمون در رقابتای معنی دار نداریم.

اگه صبحا که از خواب بیدار میشید، با خودتون قرار می ذارین که از امروزتان بیشترین استفاده رو ببرین و در زمان حال زندگی کنین و این رو هم میدونید که بعضی وقتا ممکنه کاراتون طبق برنامه پیش نرن (انحراف از راه می تونه خودش فرصت پنهون ای واسه رشد و یادگیری باشه!)، پس یعنی در راه درستی در حرکت هستین.

۳. به همه مراحل زندگی توجه داریم: از گذشته عبرت می گیریم و چشم به راه آینده هستیم، اما در زمان حال زندگی می کنیم

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

یکی از لازمهای خودمراقبتی اینه که بتونین در عین توجه به زمان حال از توجه به ابعاد کلی تر زندگی تون غافل نشید. مثلا باید بتونین درکی از داستان زندگی تون در طول زمان، از گذشته به حال و از حال تا آینده داشته باشین. باید یاد بگیرین بدون اینکه در گذشته جا بمونین، به اتفاقات گذشته توجه داشته باشین و از تجربیات تون عبرت بگیرین، اما حواس تون باشه که در اتفاقات بد گذشته قفل نشید. حتی می تونین خودتون رو در زمان جلو ببرین و با ذهنیتی منعطف به آینده پیش برید. خلاصه کلام اینکه باید برخلاف زندگی در زمان حال به توانایی خودنظارتی سالم در وسعت ی زمان برسین و بدون غرق شدن در گذشته از روزهای رفته درس بگیرین و بدون ترس از آینده با هدفی واقعی منتظر فردا و فرداهای دیگر باشین.

۴. با احساس رضایت از روزی که کذرونده ایم، به استقبال خواب میریم

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۷ روش واسه افزایش مسئولیت پذیری کارمندان

پایان روز جدا از اینکه استراحت وقت مناسبیه تا کمی با خودتون خلوت کنین و ببینین که روزتون رو چیجوری کذرونده اید. ببینین که همه با هم تا خود شب چه حس وحالی رو تجربه کردین و مثلا امروز سر کار چه جوری بوده، با چه رقابتایی روبه رو شدید و چه پندهایی گرفتید. می بینین که بعضی از روزها رو با احساس عالی و بعضی روزهای دیگر رو با کمی تأسف و پشیمانی به پایان می برین. اما کسی که در زندگی در راه درستی قرار داره، تقریبا بیشتر وقتا احساس رضایت می کنه. اینکه از هر روز چه انتظاری باید داشت، از فرد به فرد متفاوته و واسه همین هر کسی باید اولویتای خاص خودشو بشناسه.

شبا وقتی رو واسه مرور شکلای جور واجور اهداف روز بعدتون درنظر بگیرین و بعد خودتون رو از همه افکار آزاد کنین. اگه با احساس رضایتی که آلوده به کمال گرایی نباشه، به استقبال خواب برید و بدونین که امروز حواس تون به نگرانی هاتون بوده و فردا هم واسه نگرانی هاتون برنامه دارین، یعنی زندگی تون رو خوب مدیریت می کنین.

۵. کسائی که حس خوبی از اونا می گیریم، پای ثابت تجربیات روزانه مون هستن

بعضی وقتا با اینکه روابط اجتماعی زیادی داریم، در درون احساس تنهایی می کنیم. از آنجایی که معمولا در تلاشیم که ظاهرمون رو حفظ کنیم، شاید دور و بریا مون در اینجور زمانی نمی دونن که واقعا چه حسی داریم و در درون مون چه میگذره. این فشار اجتماعی که فرد رو به پوشیدن نقاب خوشحالی مجبور می کنه، متأسفانه موجب تقویت خودفریبی می شه. اگه روابط مون حقیقی و معنی دار باشن، حتی وقتی یه مدت با طرفای رابطه مکالمه ای نداشته باشیم، بازم می تونیم اون روابط رو در درون مون حفظ کنیم و هر روز از حس حمایت اجتماعی و خصوصا حس خوب دوست داشتن و دوست داشته شدن پر شیم. شبکه های اجتماعی برخلاف مضرات زیاد درصورتی که به درستی استفاده شن، می تونن وسیله مفیدی واسه حفظ و موندگاری رابطه با بقیه باشن.

۶. از اینکه با کنجکاوی ببینیم زندگی واسه مون چی در چنته داره، احساس خوبی پیدا می کنیم

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

بعضی وقتا کنجکاوی یکی از مهمترین نشونه های حرکت درست در راه زندگیه. اما به چه دلیل؟ کنجکاوی باعث می شه که مغز در وضعیتی مثبت، منعطف و پذیرای احتمالات جور واجور قرار بگیره و به دنبال تأیید انتظارات بیشتر منفی نباشه. البته این نکته رو هم نباید ندیده گرفت که انتظارات مثبت به خودی خود کارساز نیستن، چون بعضی وقتا ممکنه که در انتظارات مثبت مون هم به اندازه ای نامنعطف و سفت وسخت شیم که آخرش به ناامیدی بخوریم. کلا، کنجکاوی، فارغ از نتیجه ای که انتظارمان رو می کشه، باعث می شه که ذهن مون احتمالات جور واجور رو جست وجو کنه.

کنجکاوی کمک مون می کنه که درگیر تجربیات احساسی شیم، اما بیش ازحد در این تجربیات دست وپا نزنیم. کنجکاوی با خودنظارتی سازنده بسیار جور درمی آید و کمک مون می کنه تا از رقابتا درس بگیریم و جدا از اینکه تمرکز روی زمان حال به دورنمایی که واسه خودمون متصوریم هم توجه داشته باشیم و بتونیم جنبه های جور واجور زندگی مون رو در تناسب باهم ببینیم. یادتون باشه که وقتی جنبه ی خاصی از زندگی همه تاب وتوان تون رو بگیره، بقیه مسائلی که واسه تون مهم تلقی می شن، از اهمیت ساقط می شن. اما کنجکاوی خصیصه ایه که باعث زنده و حفظ تعادل در زندگی می شه و نمی ذاره که از نیازای واقعی زندگی تون غافل شید.

۷. به شغل مون عشق می ورزیم و واسه فعالیتای غیرشغلی مورد علاقه مون وقت می ذاریم

۷ نشونه که میگن راه زندگی مون رو درست انتخاب کرده ایم آموزشی

خیلی از ما خودمون رو فقط و فقط به فعالیتای شغلی مون محدود کردیم و به غلط فکر می کنیم که فعالیتای حرفه ای به تنهایی می تونن باعث رضایت از زندگی شن. اما این طرز تفکر یه جور تلهه که شاید بر اثر عوامل فرهنگی و اجتماعی به تصور مون تلقین شده باشه. این تله به ویژه در کمین کسانیه که از گذشته ای پرکار بین و خصوصا زمانی فاجعه سازتر هستش که طرف به شغلش عشق و علاقه کافی نداشته باشه. درعوض به کار به عنوان سکوی پرتابی نگاه کنین که اگه در قابی کلی تر در نظر گرفته شه، می تونه ما رو به اهداف فردی و حرفه ای دل خواه مون برسونه. کار درواقع وسیله ای واسه رسیدن به هدفه و با این وجود نباید نقشی رو که در ارضای نیازای ریشه ای اجرا می کنه، ندیده گرفت.



 


دسته‌ها: آموزشی